این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش مهارت تنظیم شناختی هیجانی بر خودکارآمدی تحصیلی و همدلی عاطفی دانش‌آموزان دوره دوم ابتدایی انجام شد. روش تحقیق نیمه‌آزمایشی و پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان مدارس دولتی شهر آشخانه بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند، ۳۰ نفر وارد گروه آزمایش و ۳۰ نفر وارد گروه کنترل شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی و پرسشنامه همدلی کودک و نوجوان بود که اعتبار و پایایی آن‌ها پیش‌تر تأیید شده بود. گروه آزمایش طی ۹ جلسه هفتگی، آموزش تنظیم شناختی هیجانی را بر اساس بسته آموزشی گارنفسکی دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل آموزش مشابهی دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم شناختی هیجانی تأثیر معناداری بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی F=18.934، p<0.01، η²=0.42) و همدلی عاطفی (F=11.348، p<0.01، η²=0.30 دانش‌آموزان داشت. این یافته‌ها حاکی از آن است که توانایی مدیریت شناختی هیجان به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا کنترل بیشتری بر پاسخ‌های هیجانی خود داشته باشند، اضطراب و ناامیدی را کاهش دهند و همزمان توانایی همدلی با دیگران را افزایش دهند. به طور کلی، آموزش تنظیم شناختی هیجانی می‌تواند به عنوان یک مداخله مؤثر برای بهبود عملکرد تحصیلی و مهارت‌های اجتماعی-هیجانی دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد. توصیه می‌شود این نوع آموزش در کنار برنامه‌های رسمی مدارس برای ارتقاء خودکارآمدی و همدلی دانش‌آموزان گنجانده شود.

تنظیم شناختی هیجانی خودکارآمدی تحصیلی همدلی عاطفی آموزش مهارت دانش‌آموزان ابتدایی