هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین افسردگی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان اسماعیل فرخی2 شهر بروجن بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی ـ همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر پایه پنجم این دبستان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰5 بود که به دلیل محدود بودن حجم جامعه، از روش سرشماری استفاده شد. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۳۸ دانش‌آموز به عنوان نمونه نهایی پژوهش انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه افسردگی کودکان (CDI) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی (AMS) استفاده شد. داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و از طریق آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد میانگین نمره افسردگی دانش‌آموزان 17/42 و میانگین انگیزش تحصیلی 88/63 بود. نتایج آزمون همبستگی پیرسون بیانگر وجود رابطه منفی و معنادار بین افسردگی و انگیزش تحصیلی (61/0-=r، 001/0>P) بود. همچنین بین افسردگی و انگیزش درونی (58/0-=r، 001/0>P) و انگیزش بیرونی (44/0-=r، 006/0=P) رابطه منفی و معنادار مشاهده شد. از سوی دیگر، بین افسردگی و بی‌انگیزگی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود داشت (53/0=r، 001/0=P). بر اساس نتایج پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که افزایش نشانه‌های افسردگی با کاهش انگیزش تحصیلی و مؤلفه‌های انگیزش درونی و بیرونی همراه است و در مقابل موجب افزایش بی‌انگیزگی تحصیلی می‌شود. بنابراین توجه به سلامت روان دانش‌آموزان، شناسایی زودهنگام علائم افسردگی و طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره‌ای مناسب می‌تواند نقش مهمی در ارتقای انگیزش تحصیلی و بهبود عملکرد آموزشی آنان ایفا کند.

افسردگی انگیزش تحصیلی انگیزش درونی انگیزش بیرونی بی‌انگیزگی تحصیلی دانش‌آموزان دوره ابتدایی.