این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر تعارضات زناشویی و رضایت زناشویی در زوج‌های جوان (18–35 سال) انجام شد. روش تحقیق از نوع شبه‌تجربه با طراحی پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 60 زوج جوان مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تبریز بودند که به‌صورت تصادفی در دو گروه 30 نفره (تجربه‌ای و کنترل) تقسیم شدند. مداخله گروه تجربه شامل 8 جلسه 90 دقیقه‌ای زوج‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر اساس مدل کاملاً مبتنی بر مطالعات بی‌تریس و همکاران (2020) و مدل مارشال و همکاران (2022) بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه رضایت زناشویی داویس (DAS) و پرسشنامه تعارضات زناشویی (ICQ) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تی زوج‌شده و آنالیز کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس‌آزمون رضایت زناشویی در گروه تجربه به‌طور معناداری (p < 0.001، η² =0.48) نسبت به پیش‌آزمون افزایش یافت (میانگین تفاوت = 12.7، SD =3.2)، در حالی‌که در گروه کنترل تغییر معناداری دیده نشد (p=0.14). همچنین، سطح تعارضات زناشویی در گروه تجربی به‌طور معناداری کاهش یافت (p < 0.001، η² =0.52)، در حالی‌که در گروه کنترل کاهش معناداری ثبت نشد. یافته‌ها حاکی از آن است که زوج‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی می‌تواند به‌عنوان یک مداخله کوتاه‌مدت، مؤثر و کارآمد برای بهبود دینامیک‌های رابطه در زوج‌های جوان عمل کند. پیشنهاد می‌شود مطالعات آتی با طول دوره پیگیری بلندتر و حجم نمونه بزرگ‌تر، اثربخشی پایدار این مداخله را مورد بررسی قرار دهند.

ذهن‌آگاهی زوج‌درمانی تعارض زناشویی رضایت زناشویی زوج‌های جوان مداخله رفتاری ارتباط زناشویی.