<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه</PublisherName>
      <JournalTitle>مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش</JournalTitle>
      <Issn>2588-6967</Issn>
      <Volume>9</Volume>
      <Issue>94</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>04</Month>
        <Day>19</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر کاهش تعارضات زناشویی و افزایش رضایت زناشویی در زوج‌های جوان</VernacularTitle>
    <FirstPage>10</FirstPage>
    <LastPage>21</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>نرگس</FirstName>
                <Affiliation>دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه غیر انتفاعی میزان تبریز، آذربایجان شرقی، ایران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2025</Year>
        <Month>12</Month>
        <Day>16</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر تعارضات زناشویی و رضایت زناشویی در زوج‌های جوان (18&amp;ndash;35 سال) انجام شد. روش تحقیق از نوع شبه‌تجربه با طراحی پیش‌آزمون&amp;ndash;پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 60 زوج جوان مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تبریز بودند که به‌صورت تصادفی در دو گروه 30 نفره (تجربه‌ای و کنترل) تقسیم شدند. مداخله گروه تجربه شامل 8 جلسه 90 دقیقه‌ای زوج‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر اساس مدل کاملاً مبتنی بر مطالعات بی‌تریس و همکاران (2020) و مدل مارشال و همکاران (2022) بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه رضایت زناشویی داویس (DAS) و پرسشنامه تعارضات زناشویی (ICQ) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تی زوج‌شده و آنالیز کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس‌آزمون رضایت زناشویی در گروه تجربه به‌طور معناداری  (p &lt; 0.001، &amp;eta;&amp;sup2; =0.48) نسبت به پیش‌آزمون افزایش یافت (میانگین تفاوت = 12.7، SD =3.2)، در حالی‌که در گروه کنترل تغییر معناداری دیده نشد (p=0.14). همچنین، سطح تعارضات زناشویی در گروه تجربی به‌طور معناداری کاهش یافت (p &lt; 0.001، &amp;eta;&amp;sup2; =0.52)، در حالی‌که در گروه کنترل کاهش معناداری ثبت نشد. یافته‌ها حاکی از آن است که زوج‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی می‌تواند به‌عنوان یک مداخله کوتاه‌مدت، مؤثر و کارآمد برای بهبود دینامیک‌های رابطه در زوج‌های جوان عمل کند. پیشنهاد می‌شود مطالعات آتی با طول دوره پیگیری بلندتر و حجم نمونه بزرگ‌تر، اثربخشی پایدار این مداخله را مورد بررسی قرار دهند.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/18181</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
