هدف این پژوهش، بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های ارتباطی بر خودپنداره تحصیلی و بهزیستی روان‌شناختی دانش‌آموزان دختر پایه ششم شهر برازجان با نقش واسطه‌ای هوش هیجانی بود. این مطالعه، توصیفی و از نوع پیمایشی بوده است. جامعه‏ی آماری، شامل 1002 از دانش‌آموزان دختر پایه ششم شهر برازجان در سال تحصیلی 1404-1403 بوده است که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‏ای، 265 دانش‏آموز به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، شامل پرسشنامه‏های مهارت‌های ارتباطی کوئین‏دام (2004)، بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989)، خودپنداره تحصیلی یی‏یسن‏چن (2004) و هوش هیجانی دادرمن و کاجوریس (2022) بود. داده‌ها، با استفاده از آزمون‏های ضریب همبستگی اسپیرمن و مدل‏سازی معادلات ساختاری در قالب نرم‌افزارهای SPSS26 و SmartPLS4 تحلیل شدند. نتایج، نشان داد که آموزش مهارت‌های ارتباطی تأثیر معنی‌داری بر خودپنداره تحصیلی و بهزیستی روان‌شناختی دانش‏آموزان دارد و هوش هیجانی به‌عنوان متغیر واسطه‌ای، این رابطه را تقویت می‌کند. این یافته‌ها، بر اهمیت آموزش مهارت‌های ارتباطی در بهبود سلامت روان و عملکرد تحصیلی تأکید دارند و پیشنهاد می‌دهند که برنامه‌های آموزشی مبتنی بر مهارت‌های ارتباطی و هوش هیجانی در نظام آموزشی ادغام شوند تا بهزیستی روان‌شناختی و خودپنداره تحصیلی دانش‌آموزان ارتقا یابد.

مهارت‌های ارتباطی خودپنداره تحصیلی بهزیستی روان‌شناختی هوش هیجانی دانش‌آموزان