آموزش مهارت‌های هوش هیجانی در سال‌های ابتدایی تحصیل، در دهه‌های اخیر به‌عنوان یکی از رویکردهای مهم پیشگیرانه در کاهش مشکلات رفتاری و بهبود سازگاری تحصیلی و اجتماعی کودکان مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش مهارت‌های هوش هیجانی در پیشگیری از مشکلات رفتاری در دانش‌آموزان دوره ابتدایی انجام شد. با توجه به اهمیت رشد هیجانی و اجتماعی در این دوره و تأثیر آن بر سازگاری تحصیلی و رفتاری، این مطالعه به بررسی مبانی نظری و پژوهشی مرتبط با هوش هیجانی و مشکلات رفتاری پرداخت. با استفاده از روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل، 60 دانش‌آموز پسر مقطع ابتدایی شهر تهران به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت آموزش 12 جلسه‌ای مهارت‌های هوش هیجانی قرار گرفتند و مشکلات رفتاری هر دو گروه پیش و پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه مشکلات رفتاری راتر (فرم معلم) سنجیده شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های هوش هیجانی به‌طور معناداری منجر به کاهش مشکلات رفتاری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (0.001 > P). همچنین، نتایج کلی نشان می‌دهد که آموزش مهارت‌های هوش هیجانی در دوره ابتدایی، به‌ویژه زمانی که در برنامه‌های جامع یادگیری اجتماعی-هیجانی ادغام شود، می‌تواند به کاهش مشکلات رفتاری و تقویت شایستگی‌های اجتماعی و هیجانی دانش‌آموزان منجر شود. با وجود این، هنوز در زمینه استانداردسازی محتوا، ارزیابی بلندمدت اثربخشی، و تعمیم‌پذیری یافته‌ها در زمینه‌های فرهنگی مختلف، خلأهای پژوهشی قابل توجهی وجود دارد. این یافته‌ها بر اهمیت گنجاندن برنامه‌های آموزش هوش هیجانی در مدارس ابتدایی تأکید می‌کند.

هوش هیجانی مهارت‌های هیجانی مشکلات رفتاری کلاس‌های ابتدایی یادگیری اجتماعی هیجانی خودتنظیمی