يکي از مهم ترين آسيب های خانوادگي طلاق است، که به عنوان مسئله ای اجتماعی می تواند زمینۀ بروز بسیاری از مسائل و پیامدهای متفاوت و بعضأ زمینه ی بروز بسیاری از آسیب های اجتماعی دیگر در سطوح فردی و سطوح اجتماعی را پدید آورد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل پیش بینی کننده طلاق می باشد. با توجه به هدف، روش تحقیق مطالعه ای و از لحاظ ماهیت موضوع تحلیلی – توصیفی است. ابزار گرداوری داده مقالات و کتب می باشد. نتایج تحقیق نشان داد ازجمله علل طلاق دلزدگی زناشویی، تحمل پریشانی، احساس تنهایی، بي توجهي مردان به زنان، بي مسئوليتي، خشونت، مشكلات ارتباطي و جنسی، عدم حضور مؤثر در منزل، نداشتن برنامة مناسب اوقات فراغت، شرايط خانوادگي، دخالت هاي خانواده ها، پايگاه اقتصادی- اجتماعي فرد، شغل، درآمد، اعتیاد و شبکه های مجازی و ... می باشد. لذا به سازمان ها و مسئولین زیربط پیشنهاد می شود که جلسات و کارگاه های آموزشی مدون در زمینه ازدواج پایدار و افزایش مهارت های زناشویی برگزار و همچنین ترویج فرهنگ مراجعه خانواده به مراکز مشاوره خانواده در هنگام بروز اختلافات از طریق رسانه های ملی انجام گیرد تا بتوان این مسئله اجتماعی را کاهش دهند.

پیش بینی کننده طلاق زنان مردان.