آموزش بزرگسالان در جهان معاصر، در پی تحولات فناورانه، اجتماعی و معرفتی، از الگوهای سنتی انتقال‌محور فاصله گرفته و به سوی رویکردهایی حرکت کرده است که در آن‌ها یادگیرنده، تجربه زیسته، تعامل اجتماعی و حل مسئله جایگاه محوری یافته‌اند. در این میان، تکنولوژی آموزشی به‌عنوان دانشی میان‌رشته‌ای و نظام‌مند، نقشی اساسی در طراحی، اجرا، ارزشیابی و بهبود برنامه‌های آموزش بزرگسالان ایفا می‌کند. از سوی دیگر، رویکرد یادگیری مشارکتی، با تأکید بر تعامل، هم‌فکری، مسئولیت مشترک، گفت‌وگو و ساخت جمعی دانش، یکی از مناسب‌ترین رویکردها برای آموزش بزرگسالان به‌شمار می‌رود؛ زیرا با ویژگی‌های رشدی، حرفه‌ای و اجتماعی این گروه سازگار است. هدف این مقاله، تحلیل نقش تکنولوژی آموزشی در طراحی برنامه‌های آموزش بزرگسالان با رویکرد یادگیری مشارکتی است. روش پژوهش حاضر، مروری ـ تحلیلی و اسنادی است و با مراجعه به آثار معتبر داخلی و خارجی در حوزه تکنولوژی آموزشی، آموزش بزرگسالان، یادگیری بزرگسالان و یادگیری مشارکتی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تکنولوژی آموزشی می‌تواند از طریق تحلیل نیازها، طراحی تعاملی محتوا، انتخاب رسانه‌های مناسب، ایجاد محیط‌های یادگیری مبتنی بر تعامل، پشتیبانی از یادگیری ترکیبی، تسهیل ارزشیابی فرایندی و فراهم‌سازی بازخورد مستمر، اثربخشی برنامه‌های آموزش بزرگسالان را افزایش دهد. همچنین، بهره‌گیری صحیح از فناوری‌های آموزشی در بستر یادگیری مشارکتی، به تقویت خودراه‌بری، انگیزش، مشارکت فعال، یادگیری عمیق و انتقال یادگیری به موقعیت‌های واقعی زندگی و کار منجر می‌شود. با این حال، اثربخشی این فرایند منوط به طراحی آموزشی مناسب، توجه به ویژگی‌های یادگیرندگان بزرگسال، عدالت دسترسی، سواد دیجیتال و آماده‌سازی مدرسان است. در نهایت، مقاله نتیجه می‌گیرد که تکنولوژی آموزشی، زمانی که در خدمت تعامل، مشارکت و معنا‌سازی جمعی قرار گیرد، می‌تواند به‌عنوان یکی از ارکان اصلی بازطراحی برنامه‌های آموزش بزرگسالان در عصر یادگیری مادام‌العمر مطرح شود.

تکنولوژی آموزشی آموزش بزرگسالان یادگیری مشارکتی طراحی آموزشی یادگیری مادام‌العمر فناوری‌های یادگیری