هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر حساسیت اضطرابی، تحمل پریشانی، عزت نفس جنسی و تاب آوری هیجانی زوجین دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره روانشناختی شهر اهواز بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی میدانی و طرح پژوهش، پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري این پژوهش شامل تمامی زوجین دارای تعارضات زناشویی که در سال 1402به مراکز مشاوره روانشناختی شهر اهواز مراجعه نمودند. همچنین، با توجه به روش تحقیق پژوهش حاضر و حجم نمونه ی پژوهش های مشابه، از بین زوجین مراجعه کننده به 10 مرکز روان شناختی، تعداد 20 زوج که طی پیش آزمونی با استفاده از ابزار ذکر شده نمرات بالای میانگین در پرسشنامه های تعارضات زناشویی، حساسیت اضطرابی و نمرات پایین میانگین در تحمل پریشانی، عزت نفس جنسی و تاب آوری هیجانی کسب کرده بودند، با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت کاملا تصادفی در دو گروه 20 نفره (10 زوج در هر گروه) در قالب گروه های آزمایش (درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد) و گواه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارض زناشويي توسط ثنايي و همکاران(1387)؛ شاخص حساسیت اضطرابی فلوید و همکاران (2005)؛ پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005)؛ پرسشنامه‌ی چند بُعدی خود پنداره‌ی جنسی اسنل و همکاران (1989) و مقیاس تاب آوری هیجانی کانر و دیویدسون (2003)؛ بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکووا) و تحلیل کوواریانس یک متغیری (آنکووا) بررسی شدند. نتایج پژوهش حاضر، نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معنی داری باعث کاهش حساسیت اضطرابی و افزایش تحمل پریشانی، عزت نفس جنسی و تاب آوری هیجانی در گروه آزمایش شده است. پیشنهاد می شود این درمان جهت کاهش علائم روانشناختی تعارض زناشویی در مراکز درمانی و مشاوره مورد استفاده قرار گیرد.

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد حساسیت اضطرابی تحمل پریشانی عزت نفس جنسی تاب آوری هیجانی تعارضات زناشویی