این پژوهش با هدف رابطه سبک فرزندپروری مادران با خودکنترلی و مشکلات رفتاری دانش آموزان دوره اول ابتدایی دارای اختلال ADHD ترکیبی انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه جامعة آماري شامل را کلیه دانش آموزان دوره اول ابتدایی دارای اختلال ADHD ترکیبی مدارس استثنایی استان قزوین تشکیل می دهند که از میان آن ها تعداد 120 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سبک فرزندپروری بامریند (1973)، خودکنترلی ادراک شده کودکان هومفری (1982) و اختلال رفتاری راتر فرم والد (1964) استفاده شد. داده ها بوسیله نرم افزار SPSS23 و با روش تحلیل همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین سبک مقتدرانه با خودکنترلی رابطه مثبت و بین سبک سهل گیرانه و مستبدانه با خودکنترلی رابطه منفی معناداری وجود دارد. بین سبک مقتدرانه با مشکلات رفتاری رابطه منفی و بین سبک سهل گیرانه و مستبدانه با مشکلات رفتاری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج بررسی رگرسیون نیز نشان داد که سبک های مقتدرانه و سهل گیرانه توانستند متغیر خودکنترلی را پیش بینی کنند. همچنین سبک های مقتدرانه و مستبدانه، توانستند متغیر مشکلات رفتاری را پیش بینی کنند. با توجه به نتایج به دست آمده میتوان گفت یکی از عوامل مهم که می تواند خودکنترلی و مشکلات رفتاری را در افراد با اختلال ADHD تحت تأثیر قرار دهد، سبک فرزندپروری والدین است. بنابراین میتوان از راه رسانه های گروهی، برگزاری همایش ها و کارگاه های آموزش خانواده و ... آگاهی والدین را از سبک های فرزندپروری افزایش داد.

سبک فرزندپروری خودکنترلی مشکلات رفتاری