هدف از اين پژوهش، بررسي اثربخشی مداخله شناختی رفتاری بر افکار خودکشی، نگرانی از سلامتی و ناکامی نوجوانان بود. طرح پژوهش، تجربي از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. حجم نمونه 30 نفر بود كه از جامعه مذكور، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند.15 نفر به گروه آزمايش و 15 نفر به گروه كنترل تخصيص يافتند. ابزار هاي پژوهشي مورد استفاده پرسشنامه هاي ناکامی هارینگتون (2005)، نگرانی از سلامتی بک (1996) و افکار خودکشی بک (1996) بود. گروه آزمايش در طول 8 جلسه ی 5/1 ساعته، به صورت هفتگی تحت مداخله شناختی رفتاری دريافت كرد. براي تحليل داده ها از تحليل كواريانس چند متغيره و يك متغيره استفاده شد. یافته‌ها نشان داد مداخله شناختی رفتاری بر كاهش افکار خودکشی، نگرانی از سلامتی و ناکامی نوجوانان موثر بود.

مداخله شناختی رفتاری افکار خودکشی نگرانی از سلامتی ناکامی نوجوانان