بررسی رابطه ابعاد شوخ طبعی و سبک های دلبستگی( ایمن، نا ایمن، دوسوگرا ) در افراد اضطرابی
بررسی رابطه ابعاد شوخ طبعی و سبک های دلبستگی( ایمن، نا ایمن، دوسوگرا ) در افراد اضطرابی
دوره 3، شماره 32، بهمن 99، صفحه 157 - 149
نویسندگان : عباس شهیدی * و نرگس احمدی و مهدی نعیمی

چکیده :
سبک های دلبستگی بازنمایی ذهنی ازخود و دیگران را انعکاس می دهند و به جهت گیری های مختلف در ارتباطات نزدیک منجر می شوند که نه تنها در کودکی ، بلکه در بزرگسالی نقش بسیار اساسی در برقراری ارتباط با دیگران دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ابعاد شوخ طبعی با سبک های دلبستگی (ایمن ، ناایمن و دوسوگرا) در افراد اضطرابی می باشد. در این مطالعه، همبستگی شامل 53 نفر از افراد با تشخیص اضطراب می باشد که به صورت در دسترس در سال 98-1399 انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها ، پرسشنامه های شوخ طبعی و سبک های دلبستگی اجرا شدند و به منظور محاسبه، تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS ورژن 21 و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج حاصل دلالت بر این داشتند که از میان مقیاس های شوخ طبعی و سبک های دلبستگی در افراد اضطرابی، در زیر مقیاس لذت از شوخی با سبک دلبستگی ایمن (331/.) همبستگی معناداری دارد(05/0). همچنین زیر مقیاس خنده با سبک دلبستگی اجتنابی (229/0) رابطه معنادار در سطح معناداری (05/0) دارد. ایذا در زیر مقیاس شوخ طبعی در روابط اجتماعی با سبک دلبستگی اجتنابی (355/0) همبستگی معناداری (01/0) دارد. در نتیجه می توان بیان کرد که افراد دارای اضطراب با سبک دلبستگی ایمن لذت بیشتری از شوخی می برند و افراد با سبک دلبستگی اجتنابی بیشتر می خندند. همچنین افراد اضطرابی با سبک های دلبستگی اجتنابی در روابط اجتماعی شوخ طبع تر هستند.

واژگان کلیدی :
ابعاد شوخ طبعی ، سبک های دلبستگی ، ایمن ، ناایمن ، دوسوگرا ، افراد اضطرابی