موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 2 14 The relationship between spiritual intelligence, parenting styles and resilience in predicting social adjustment of students رابطه هوش معنوی، سبک‌های فرزندپروری و تاب‌آوری در پیش‌بینی سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان 68 79 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مهناز 1 The purpose of this study was to investigate The relationship between spiritual intelligence, parenting styles and resilience in predicting social adjustment of students. The research method was descriptive-correlation. The statistical population of this research was all students of the third elementary school in Tehran formed in the academic year of 2017-2018, Among them, 181 students were selected by cluster random sampling method and The King\\\'s Spiritual Intelligence Questionnaire, Lambert & Associates Social Reconciliation Questionnaire, Carner and Davidson Resilience Questionnaire, and Bamirard Parenting Style Questionnaire were used for data collection. Data analysis was performed through Pearson&rsquo;s correlation coefficient and regression analysis. The results of the study showed that the significant positive correlation between Spiritual intelligence, authoritative parenting style and resilience with social adjustment and significant negative Authoritative parenting style and autocratic parenting style with social compatibility of students (p <0.001).. Also, the results of regression analysis revealed that roughly 0.40% of the total variance of students\\\' Social adjustment was predicted based on variables of Spiritual intelligence, parenting styles and resilience. Therefore, it can be concluded that Spiritual intelligence, parenting styles and resilience are among the variables associated with Social compatibility in students that require attention and planning پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش معنوی، سبک‌های فرزندپروری و تاب آوری در پیش بینی سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه&rlm;ی آماری پژوهش را تمامی دانش&rlm;آموزان دوره ی سوم ابتدایی شهر تهران در سال&rlm; تحصیلی 98-1397 تشکیل می&rlm;دادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونه&rlm;گیری تصادفی خوشه&rlm;ای تعداد 181 دانش&rlm;آموز &rlm;به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه‌ی هوش معنوی کینگ، پرسشنامه سازگاری اجتماعی لامبرت و همکاران، پرسشنامه تاب آوری کارنر و دیویدسون و پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری بامرید برای جمع&rlm;آوری داده&rlm;ها استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده&rlm;ها از آزمون&rlm;های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته&rlm;ها نشان داد که بین هوش معنوی، سبک فرزندپروری مقتدرانه و تاب آوری با سازگاری اجتماعی همبستگی مثبت و بین سبک فرزندپروری سهل‌گیرانه و سبک فرزندپروری استبدادی با سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان همبستگی منفی معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش معنوی، سبک‌های فرزندپروری و تاب‌آوری قابلیت پیش بینی 40 درصد قابلیت پیش‌بینی سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان را دارد. بنابراین، می&rlm;توان نتیجه گرفت که هوش معنوی، سبک‌های فرزندپروری و تاب‌آوری از متغیرهای مرتبط با سازگاری اجتماعی دانش&rlm;آموزان &rlm;می&rlm;باشد که نیازمند توجه و برنامه ریزی است. /downloadfilepdf/943125