موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 2 10 relationship between personality traits and self-efficacy with self-management and students\' academic procrastination رابطه بین ویژگی‌های شخصیت و خوداثربخشی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان 12 22 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA عبدالخالق حسین پروین Abstract The purpose of the present study was to investigate the relationship between personality traits and self-efficacy with self-management and academic procrastination of students. The research method was correlational. The statistical population consisted of all second-grade boy students in Torbat Jam city, in the academic year of 1998-97, of which 100 were selected from second-grade secondary school students in Torbat-Jam province by multi-stage cluster sampling. The instruments used in this research were Neo-factor five personality questionnaire, Solomon\'s Proclamation Inventory, and Roth Blum (1989), self-maladaptation questionnaire, and self-efficacy questionnaire by Sherer et al. (1984). Pearson correlation coefficient and stepwise regression were used to analyze the data. The hypotheses were tested and these results were obtained: there was a significant direct correlation between personality trait and spontaneous self-maladaptation and student\'s academic procrastination. There was a significant relationship between personality trait extraversion ; There was a meaningful, inverse relationship with self-esteem and academic procrastination of students with conscientiousness; Also, the results showed a significant negative relationship between self-efficacy and self-management and student\'s academic procrastination. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ویژگی‌های شخصیت و خوداثربخشی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش حاضر از نوع طرح‌های همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان تربت جام که در سال تحصیلی 98-97 بودند،که از این تعداد 100 نفر از دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان تربت جام به روش نمونه گیری خوشه ای در چند مرحله ای انتخاب شدند.ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق، پرسشنامه شخصیتی پنج عاملی نئو، پرسشنامه اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (۱۹۸۹)،پرسشنامه خود ناتوان سازی تحصیلی و پرسشنامه خوداثر بخشی شرر و همکاران (1984)بود. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد و فرضیه‌ها مورد آزمون قرار گرفت و این نتایج حاصل شد: بین ویژگی شخصیتی روان رنجورخویی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموز ان رابطه مستقیم معنادار و بین ویژگی شخصیتی برونگرایی ؛ انعطاف پذیری ؛ دلپذیربودن ؛ با وجدان بودن با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان رابطه معنادار معکوس وجود داشت. همچنین نتایج حاکی از رابطه منفی معنادار بین خوداثربخشی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان بود. /downloadfilepdf/726593