<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه</PublisherName>
      <JournalTitle>مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش</JournalTitle>
      <Issn>2588-6967</Issn>
      <Volume>4</Volume>
      <Issue>41</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year></Year>
        <Month></Month>
        <Day></Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>بررسی شوخ طبعی دبیران دوره متوسطه در فرآیند تدریس</VernacularTitle>
    <FirstPage>154</FirstPage>
    <LastPage>138</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>محمد</FirstName>
                <Affiliation>کارشناس ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه شهید چمران اهواز</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>سیدعباس</FirstName>
                <Affiliation>استادیار، عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>عبداله</FirstName>
                <Affiliation>دانشیار، عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year></Year>
        <Month></Month>
        <Day></Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">پژوهش حاضر با هدف آگاهی از میزان شوخ طبعی دبیران دوره متوسطه شهر شوش و میزان استفاده از شوخ طبعی توسط آنان در فرایند تدریس انجام شد. پژوهش حاضر یک پژوهش کمی و کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دبیران دوره اول و دوم متوسطه شهر شوش در سال تحصیلی 99-1398 بود. حداقل حجم نمونه طبق جدول مورگان محاسبه شد و در مجموع 224 دبیر با روش نمونه گیری تصادفی متناسب با حجم جامعه انتخاب شدند. داده &amp;rlm;های موردنیاز از طریق دو پرسشنامه گردآوری شد: الف) پرسشنامه شوخ طبعی(خشوعی و همکاران، 1388)، ب) پرسشنامه محقق ساخته &amp;laquo;میزان استفاده از شوخ طبعی در تدریس&amp;raquo;. روایی پرسشنامه محقق ساخته با توجه به اتفاق نظرکارشناسان و طبق شاخص نسبت روایی لاوشه تعیین گردید. با استفاده از آلفای کرونباخ، پایایی پرسشنامه شوخ طبعی (خشوعی و همکاران) 96/0 و پرسشنامه محقق ساخته &amp;laquo;میزان استفاده از شوخ طبعی&amp;raquo; 91/0 تعیین گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون های تی تک گروهی و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته&amp;rlm;های پژوهش نشان داد که شوخ طبعی کلی دبیران بسیار بالا است و در فرآیند تدریس شوخ طبعی متوسطی داشتند. به عبارت دیگر، به میزان متوسط از شوخ طبعی در فرآیند تدریس استفاده کرده اند. دیگر یافته این پژوهش نشان داد دبیرانی که به طور کلی شوخ طبع تر بودند، از شوخ طبعی بیشتری در فرآیند تدریس استفاده کرده &amp;rlm;اند.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/6342048</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
