موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 3 32 بررسی رابطه بین سلامت روانی با خودکارآمدی تحصیلی، هیجانی و اجتماعی دانش‌ آموزان پسر دوره اول متوسطه 36 27 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA امیر کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی،موسسه چرخ نیلوفری آذربایجان،تبریز،ایران مرتضی استادیار پایه 9،گروه آموزش و روانشناسی تربیتی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه آزاد اسلامی،سراب،ایران هدف از این تحقیق، تعیین رابطة بین سلامت روانی با خودکارآمدی تحصیلی، هیجانی و اجتماعی و نیز پیش‌بینی سلامت روانی از روی خودکارآمدی تحصیلی، هیجانی و اجتماعی بود. روش تحقیق این پژوهش از لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از لحاظ روش انجام توصیفی و از نوع تحقیقات همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه شهرستان هشترود که در سال تحصیلی 99-98 مشغول به تحصیل هستند و تعداد آنها براساس گزارش آموزش و پرورش 734 نفر می‌باشند، براساس جدول نمونه‌گیری مورگان و کرجسی تعداد نمونه‌های این تحقیق 254 نفر می‌باشد. که به صورت تصادفی و به روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای که از بین دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه نمونه‌گیری شدند. ابزارهای پژوهش حاضر عبارت بودند از: پرسشنامه خودکارآمدی کودکان و نوجوانان موریس(2001) (SEQ-C) و پرسشنامه سلامت روانی گلدبرگ(1972) (28-GHQ). برای آزمون فرضیه‌ها از آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون داده‌ها استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد با افزایش سلامت روانی و نیز مولفه های آن، خودکارآمدی تحصیلی، هیجانی و اجتماعی نیز افزایش می یابد. همچنین، یافته‌ها حاکی از آن است که خودکارآمدی تحصیلی بر افزایش سلامت روانی اثر بارزی و مهمی را نسبت به سایر مولفه ها داشته است. /downloadfilepdf/4711629