موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 8 89 2025 11 05 بررسی مدل خودآگاهی بر خودکارآمدی با میانجی گری نگرش فرزند به والدین در دانش آموزان پسر پایه ششم شهرستان نجف آباد 1 13 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA ناهید استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه فرهنگیان، اصفهان، ایران. فاطمه کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد، اصفهان، ایران. 2025 07 08 پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل تأثیر خودآگاهی بر خودکارآمدی با نقش میانجی نگرش فرزند به والدین در دانش‌آموزان پسر پایه ششم شهرستان نجف‌آباد انجام شد. ضرورت این پژوهش از آنجا ناشی می‌شود که دوره پایانی دبستان یکی از مراحل کلیدی رشد شناختی، هیجانی و تحصیلی کودکان است و ارتقای خودآگاهی و نگرش مثبت نسبت به والدین می‌تواند زمینه‌ساز تقویت خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی آنان باشد. روش پژوهش توصیفی ـ همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پسر پایه ششم شهرستان نجف‌آباد در سال تحصیلی 1404-1403 بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس، 200 نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های خودآگاهی، نگرش فرزند به والدین و خودکارآمدی بود که روایی و پایایی آن‌ها در مطالعات پیشین تأیید شده است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد خودآگاهی با خودکارآمدی رابطه مثبت و معناداری دارد و نگرش فرزند به والدین این رابطه را به‌طور معناداری میانجی‌گری می‌کند. این یافته‌ها بیانگر آن است که تقویت مهارت‌های خودآگاهی و بهبود روابط والد ـ فرزند می‌تواند در ارتقای خودکارآمدی، سازگاری تحصیلی و سلامت روانی دانش‌آموزان نقش مؤثری ایفا کند. بر این اساس، طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره‌ای با محوریت خودآگاهی و ارتباط والد ـ فرزند برای این گروه سنی پیشنهاد می‌شود. /downloadfilepdf/17635484