<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه</PublisherName>
      <JournalTitle>مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش</JournalTitle>
      <Issn>2588-6967</Issn>
      <Volume>7</Volume>
      <Issue>79</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2025</Year>
        <Month>01</Month>
        <Day>16</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>بررسی اثر میانجی حساسیت به طرد و خودکارآمدی اجتماعی در رابطه با طرد اجتماعی و اضطراب اجتماعی در بین دختران نوجوان شهر اردبیل</VernacularTitle>
    <FirstPage>31</FirstPage>
    <LastPage>42</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سیف</FirstName>
                <Affiliation>استاد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>فاطمه</FirstName>
                <Affiliation>دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2024</Year>
        <Month>09</Month>
        <Day>02</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین طرد اجتماعی و اضطراب اجتماعی و نقش میانجی حساسیت طرد و خودکارآمدی اجتماعی در دختران نوجوان شهر اردبیل انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دختران نوجوان مشغول به تحصیل مقطع متوسطه اول مدارس شهر اردبیل سال تحصیلی 1403-1402 که تعداد آنان جامعه نمونه‌ای به حجم 262 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب انتخاب و به پرسشنامه‌های طرد اجتماعی، اضطراب اجتماعی، حساسیت به طرد و خودکارآمدی اجتماعی پاسخ دادند. داده‌های جمع‌آوری شده از طریق الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از روش حداقل مجذورات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شد.نتایج نشان داد که طرد اجتماعی به صورت غیر مستقیم با حساسیت به طرد و خودکارآمدی اجتماعی اثر معنی‌داری داشت. مدل پیشنهادی دارای شاخص‌های برازش مناسبی بود. یافته‌ها نشان داد که مداخلات روانشناختی طرد اجتماعی می‌تواند تأثیرات مثبتی بر اضطراب اجتماعی داشته باشد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/15961240</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
