موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 7 76 2024 10 22 داربست والدینی: مفهومی نوین در ارتقای ابعاد رشدی فرزندان (یک مطالعه مروری) 64 77 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA فاطمه دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. امیر دانشیار روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 2024 06 09 داربست فرآیندی است که در آن یک بزرگسال به کودک کمک می‌کند تا وظیفه‌ای را که به تنهایی نمی تواند انجام دهد را ، مدیریت کند. این رویکرد حمایتی در زمینه‌های مختلف نظیر آموزش، کلاس درس، و انگیزش مطرح شده و به تازگی به حوزه والدینی نیز بسط و گسترش یافته است؛ در این مقاله قصد داریم با مروی بر پژوهش‌های انجام شده پیرامون داربست زنی والدین، ابعاد و کاربردهای آن‌ را تبیین نموده و به درک شفاف‌تری از این مفهوم نوپدید برسیم. روش پژوهش، مروری از نوع روایتی است. جامعه‌ی پژوهش شامل تمامی مقالاتی بود که با کلیدواژه های انگلیسی Parental Scaffolding, Maternal Scaffolding در پایگاههای داده؛ ResearchGate، PsycNet ،Google Scholar ،PubMed, National Institute Of Health (NLM) و کلیدواژه های فارسی داربست زنی والدین، تکیه‌گاه سازی والدین در پایگاه‌های مطالعاتی SID ,ISC و IranDoc ، MagIranدر فاصله زمانی 1984 الی 2024 و 1391 تا 1403 جستجو شد. تعداد 83 مقاله مورد بررسی قرار گرفت و از این جامعه با روش نمونه‌گیری هدفمند، و براساس ملاک های ورود و خروج پژوهش، تعداد 16 مقاله بعنوان نمونه نهایی گزینش گردید و مطالعات حاصل از این منابع مقایسه، تحلیل و تفسیر و نتایج استخراج شد. نتایج نشان داد که داربست‌زنی والدین می‌تواند در حوزه‌های نوین و جدیدی در رشد فرزند مثمرثمر باشد.این حوزه ها شامل؛ رشد زبان، یادگیری و موفقیت تحصیلی، کارکردهای اجرایی و شایستگی‌های هیجانی-اجتماعی بودند. والدین می‌توانند با اتخاذ رویکرد داربست‌زنی، به شکل قابل توجهی به رشد همه‌جانبه کودکان خود کمک کنند. داربست‌زنی والدین می‌تواند به عنوان یک سبک فرزندپروری مؤثر و حمایتی شناخته شود که تاثیرات مثبتی بر ابعاد مختلف رشد کودکان دارد. /downloadfilepdf/15752778