<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه</PublisherName>
      <JournalTitle>مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش</JournalTitle>
      <Issn>2588-6967</Issn>
      <Volume>9</Volume>
      <Issue>96</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>06</Month>
        <Day>06</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>توانمندسازی الگوریتمی یا کنترل الگوریتمی؟ نقش تعدیل‌گر سرمایه روانشناختی در رابطه بین یکپارچگی هوش مصنوعی مولد و احتکار دانش در میان کارکنان نسل زد</VernacularTitle>
    <FirstPage>30</FirstPage>
    <LastPage>49</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سعیده</FirstName>
                <Affiliation>دانش آموخته رشته علوم تربیتی تکنولوژی آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2026</Year>
        <Month>02</Month>
        <Day>11</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تعدیل‌گر سرمایه روانشناختی در رابطه بین یکپارچگی هوش مصنوعی مولد و احتکار دانش با توجه به نقش میانجی توانمندسازی و کنترل الگوریتمی در میان کارکنان نسل زد بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان نسل زد (متولدین 1376 تا 1391) شاغل در سازمان‌های دانش‌محور فناوری اطلاعات و ارتباطات شهر تهران بودند که از میان آن‌ها 241 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد یکپارچگی هوش مصنوعی مولد، احتکار دانش (کانلی و همکاران، 2012)، سرمایه روانشناختی (لوتانز و همکاران، 2007)، توانمندسازی الگوریتمی (چانگ، 2025) و کنترل الگوریتمی (لیو و همکاران، 2024) جمع‌آوری و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که یکپارچگی هوش مصنوعی مولد هم بر توانمندسازی الگوریتمی (0/482 = &amp;beta;) و هم بر کنترل الگوریتمی (0/403 = &amp;beta;) تأثیر مثبت معنادار دارد. توانمندسازی الگوریتمی تأثیر منفی (0/321- = &amp;beta;) و کنترل الگوریتمی تأثیر مثبت (0/437 = &amp;beta;) بر احتکار دانش داشتند. همچنین، یکپارچگی هوش مصنوعی مولد تأثیر مستقیم مثبت بر احتکار دانش نشان داد (0/174 = &amp;beta;). نتایج بوت‌استرپینگ نقش میانجی معنادار هر دو متغیر توانمندسازی و کنترل الگوریتمی را تأیید کرد. مهم‌تر از همه، سرمایه روانشناختی رابطه بین یکپارچگی هوش مصنوعی مولد و توانمندسازی الگوریتمی را به صورت مثبت (0/284 = &amp;beta;) و رابطه آن با کنترل الگوریتمی را به صورت منفی (0/226- = &amp;beta;) تعدیل کرد. به عبارت دیگر، کارکنان با سرمایه روانشناختی بالا، هوش مصنوعی مولد را بیشتر به عنوان یک تجربه توانمندساز درک می‌کنند و کمتر دچار احتکار دانش می‌شوند، در حالی که کارکنان با سرمایه روانشناختی پایین، بیشتر جنبه‌های کنترل‌کننده آن را تجربه کرده و به رفتارهای دفاعی احتکار دانش روی می‌آورند. این یافته‌ها ضمن گسترش نظریه حفظ منابع به بستر هوش مصنوعی مولد، پیامدهای عملی مهمی برای مدیران و طراحان سیستم‌های هوش مصنوعی در جهت سرمایه‌گذاری بر توسعه سرمایه روانشناختی کارکنان نسل زد به منظور کاهش پیامدهای منفی کنترل الگوریتمی و تقویت پیامدهای مثبت توانمندسازی الگوریتمی فراهم می‌آورد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/14278</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
