موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 2 17 The Effectiveness of a Cognitive-Behavioral Therapy Unit on Clinical and Self-Control Syndrome in Patients with Skin Sensitivity اثربخشی درمان شناختی- رفتاری واحد پردازه ای بر نشانگان بالینی و خود کنترلی بیماران روان تنی مبتلا به حساسیت پوستی 106 113 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA دکتر استادیار دکتر دانشیار Abstract Introduction: This study is a quasi-experimental study (post-test design with unequal control group) aimed at investigating the efficacy of a single-unit cognitive-behavioral therapy on the clinical and self-control symptoms of psychosomatic patients with skin allergy (angioedema). ) done. Method: The statistical population of this study consisted of all patients with cutaneous allergy referred to medical clinics in Mashhad, among whom a sample of 24 patients was selected by convenience and voluntary sampling in two experimental and control groups. They were relocated. Before and after intervention, the variables of the study variables were evaluated for both groups. After the end of the treatment period, post-test was taken from both groups. Results: The results were analyzed by statistical methods (multivariate analysis of covariance) and SPSS software. The results indicated that there was a significant difference in at least one component of clinical and self-control syndrome questionnaire. Conclusion: The mean scores of the experimental group in the post-test compared to the pre-test were significantly lower in the depression test. This change was not observed in the control group (P <0.05). مقدمه: این پژوهش از نوع پژوهش های نیمه تجربی (طرح پیش آزمون پس ازمون با گروه کنترل نابرابر) است که با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی- رفتاری واحد پردازه ای بر نشانگان بالینی و خود کنترلی بیماران روان تنی مبتلا به حساسیت پوستی(کهیر آنژیوادم) انجام گردید. روش: جامعه آماری این پژوهش کلیه بیماران دارای حساسیت پوستی مراجعه کننده به کلینیک های پزشکی شهر مشهد می باشند که از بین آنها نمونه ای با حجم 24 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند که به دو گروه 12 نفری آزمایشی و گواه جایگماری شدند. ابزارهای اندازه گیری متغیرهای پژوهش قبل از مداخله درمانی بر گروه آزمودنی، برای هر دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفتند و پس از پایان دوره درمان،از هر دوگروه پس آزمون گرفته شد. یافته ها: نتایج بوسیله روش های آماری (تحلیل کوواریانس یک متغیره وچند متغیره) و بر اساس نرم افزار (SPSS ) موردتجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش حاکی از این بود که تفاوت معناداری دست کم در یکی از مولفه های پرسشنامه نشانگان بالینی و خودکنترلی ایجاد شده است. نتیجه گیری: میانگین نمرات اعضای گروه آزمایش، در مرحله پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون، در آزمون افسردگی کاهش چشمگیری داشته است. این تغییر در گروه کنترل مشاهده نشد(P<0/05) . /downloadfilepdf/1292713