موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 2 15 The Effectiveness of Group Therapy Based on the Presence of Mind on Positive Affection, Flexibility and Happiness in Patients with MS in Ahwaz اثربخشی آموزش گروه درمانی مبتنی بر حضور ذهن بر عاطفه مثبت، انعطاف پذیری و شادکامی در بیماران مبتلا به ام اس شهر اهواز 51 69 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA زینب کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز The purpose of this study was to investigate the effectiveness of teaching group therapy based on the presence of mind on positive affection, flexibility and happiness in patients with MS. The research model is a pre-test and post-test with a control group. The statistical population of this study is all patients with multiple sclerosis who referred to Ahwaz MS Society in 1398. The sample size was 30 people who were selected through the sampling method from the mentioned population. 15 subjects were assigned to the experimental group and 15 were assigned to the control group. The research tools used were Positive Affective Dinero et al. (1985), Conner & Davidson Flexibility (2003) and the Happiness of Oxford (1989). During the seven sessions, the experimental group received a 90-minute training in group therapy based on the presence of the mind. To analyze the data, multivariate and one-way covariance analysis was used. The results showed that teaching group therapy based on the presence of mind was effective in increasing positive affection, flexibility and happiness in patients with MS. هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش گروه درمانی مبتنی بر حضور ذهن بر عاطفه مثبت ، انعطاف پذیری و شادکامی در بیماران مبتلا به ام اس بود. مدل پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری در این پژوهش کلیه بیماران مالتیپل اسکلروزیس هستند که به انجمن ام اس شهر اهواز در سال 1398 مراجعه کرده اند، می باشد. حجم نمونه 30 نفر بود که از جامعه مذکور، به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند.15 نفر به گروه آزمایش و 15 نفر به گروه کنترل تخصیص یافتند.ابزار های پژوهشی مورد استفاده عاطفه مثبت دینرو همکاران (1985)، انعطاف پذیری کانر و دیویدسون (2003) و شادکامی آکسفورد( 1989 ) بود. گروه آزمایش در طول هفت جلسه ، هرجلسه به مدت 90 دقیقه آموزش گروه درمانی مبتنی بر حضور ذهن دریافت کردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس چند متغیره و یک متغیره استفاده شد.یافته‌ها نشان داد آموزش گروه درمانی مبتنی بر حضور ذهن بر افزایش عاطفه مثبت ، انعطاف پذیری و شادکامی در بیماران مبتلا به ام اس موثر بود. /downloadfilepdf/1201700