موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 9 94 2026 04 20 پیش‌بینی شادکامی براساس امید به زندگی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 65 79 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سعیده کارشناس ارشد، روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران داریوش استادیار، گروه روانشناسی بالینی و تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران 2026 01 21 هدف از انجام پژوهش حاضر پیش‌بینی شادکامی براساس امید به زندگی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۲۴۰ نفر افراد مراجعه کننده به مرکز غربالگری دیابت غرب تهران در سال ۱۴۰۳ بود. افراد مورد مطالعه به روش نمونه گیری تصادفی آسان انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها در این پژوهش از پرسشنامه های شادکامی آرگیل و دیگران (1989)، امید به زندگی اشنایدر، هریس، اندرسون، ولران و اروینگ (1991) و حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت، داهم، زیمت و فارلی (١٩٨٨) استفاده شد. تحلیل‌های آماری مذکور با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 23 انجام شدند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان‌داد که 27 درصد از تغییرات متغیر ملاک یعنی شادکامی، توانست توسط متغیرهای امید به زندگی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده تبیین شود. همچنین، بین امید به زندگی با ضریب همبستگی 0.17 در سطح 0.99 و مؤلفه آن از جمله تفکر عاملی با ضریب همبستگی 0.27 در سطح 0.99 رابطه مثبت معناداری با شادکامی وجود داشت. نهایتا، بین حمایت اجتماعی با ضریب همبستگی 0.38 و مولفه‌های آن از جمله حمایت خانواده با ضریب همبستگی 0.31، حمایت دوستان با ضریب همبستگی 0.31 و حمایت افراد مهم با ضریب همبستگی 0.33 رابطه مثبت معناداری با شادکامی وجود داشت. /downloadfilepdf/11667