موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 2 16 The relationship between emotional intelligence, self-efficacy, self-esteem and psychological well-being with social interaction of students رابطه هوش عاطفی، خوداثربخشی، خودارزشمندی و نشاط روانی با تعامل اجتماعی دانش آموزان 26 41 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حکیمه گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی ،بوشهر، ایران Intimacy is a real need, with roots of a certain transformation, and a more fundamental need in the name of attachment. Therefore, the purpose of this study was to investigate the relationship between emotional intelligence, self-efficacy, self-esteem and psychological well-being with social interaction of students. The method of this research is descriptive correlational. In this research, the statistical population of all second-grade female students in Bushehr city in 1397 is about 3000 people. A sample of 360 male high school students was selected using multi-stage cluster sampling method and Morgan table in relation to community size. Instruments used in this research are Argyle (1989), Emotional Intelligence (2002), Bradebury and Graves (1999), social interaction between Alexis J. and Acre and Linda Thompson (1999) and Morgan-Jinks (1999) self-efficacy. The results of this study showed that there is a positive and significant relationship between emotional intelligence and social interaction in students. There is a positive and significant relationship between self-efficacy and social interaction in students. There is a significant positive correlation between self-esteem and social interaction in students. There is a positive and significant relationship between psychological well-being and social interaction in students. The variables of mental health, self-esteem, self-efficacy and emotional intelligence are the predictors of social interaction in students. هر صمیمیت یک نیاز واقعی است که ریشه های تحولی خاصی دارد و از نیاز بنیادی تر به نام دلبستگی نشأت می گیرد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر رابطه هوش عاطفی، خوداثربخشی، خودارزشمندی و نشاط روانی با تعامل اجتماعی دانش آموزان بود. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. در این پژوهش جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر بوشهر در سال 1397 بودند که تعداد آنها حدود 3000 نفر است. نمونه آماری با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و برحسب جدول مورگان نسبت به حجم جامعه، تعداد 360 نفر از دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم متوسطه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه نشاط روانی آرگایل(1989) ، هوش عاطفی برادبری و گریوز(1999)، تعامل اجتماعی الکسیس جی و اکر و لیندا تامپسون(1999)و خوداثربخشی مورگان-جینکز (1999) می باشد. نتایج پژوهش با استفاده از روش های آماری ضریب همبستگی و رگرسیون نشان دادند که بین هوش عاطفی با تعامل اجتماعی در دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین خوداثربخشی با تعامل اجتماعی در دانش آموزان رابطه مثبت و معنی داری مشاهده می‌شود. بین خودارزشمندی با تعامل اجتماعی در دانش آموزان رابطه مثبت معنی داری مشاهده می‌شود. بین نشاط روانی با تعامل اجتماعی در دانش آموزان رابطه مثبت و معنی داری مشاهده می‌شود. متغیرهای نشاط روانی، خودارزشمندی، خوداثربخشی و هوش عاطفی به ترتیب پیش بینی کننده تعامل اجتماعی در دخ دانش آموزان می‌باشند. /downloadfilepdf/1105052