رابطه بین ویژگی‌های شخصیت و خوداثربخشی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان
رابطه بین ویژگی‌های شخصیت و خوداثربخشی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان
دوره 2، شماره 10، فروردین 1398، صفحه
نویسندگان : عبدالخالق عثمانی* و حسین زعیمی و پروین قانع احمدی

چکیده :
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ویژگی‌های شخصیت و خوداثربخشی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش حاضر از نوع طرح‌های همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان تربت جام که در سال تحصیلی 98-97 بودند،که از این تعداد 100 نفر از دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان تربت جام به روش نمونه گیری خوشه ای در چند مرحله ای انتخاب شدند.ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق، پرسشنامه شخصيتي پنج عاملي نئو، پرسشنامه اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (۱۹۸۹)،پرسشنامه خود ناتوان سازی تحصیلی و پرسشنامه خوداثر بخشی شرر و همکاران (1984)بود. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد و فرضیه‌ها مورد آزمون قرار گرفت و این نتایج حاصل شد: بين ویژگی شخصیتی روان رنجورخویی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموز ان رابطه مستقیم معنادار و بين ویژگی شخصیتی برونگرايي ؛ انعطاف پذيري ؛ دلپذیربودن ؛ با وجدان بودن با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان رابطه معنادار معکوس وجود داشت. همچنین نتایج حاکی از رابطه منفی معنادار بین خوداثربخشی با خودناتوان سازی و اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان بود.

واژگان کلیدی :
ویژگی‌های شخصیت، خوداثربخشی ، خودناتوان سازی تحصیلی ، اهمالکاری تحصیلی